Selecteer een pagina
Scrum

Scrum

In 2014 maakte ik kennis met de scrum manier van ontwikkelen. Een verademing. Ik hou ervan.

Voorheen schreef ik ontwerpen, waarna een ontwikkelaar dat alles ging maken. De opdrachtgever zag pas na langere tijd het resultaat en het was dan altijd de vraag of het goed was gegaan.

Bij scrum gaat dit anders. Je werkt in korte sprints (van bijvoorbeeld een paar weken). Na iedere sprint laat je de opdrachtgever (en alle andere belangstellenden) zien wat er is gemaakt. Een project of opdracht begint met opbreken van alles in kleinere stukjes. Je wil namelijk iedere sprint iets opleveren dat meteen in productie genomen kan worden. Hierdoor kun je steeds weer bijsturen. Als de klant na 2 sprints aangeeft dat hij iets anders verwacht, dan weten we dat. En kunnen we daarop doorgaan.

Mijn werk als PO bestaat vooral uit het opbreken van het grote masterplan en kleine functionele stukken definiëren (doe ik wel in samenwerking met anderen, bijvoorbeeld ontwikkelaars) zodat de ontwikkelaars iedere sprint kunnen bouwen aan het totale resultaat. Ik moet er ook voor zorgen dat alles op tijd af is, waarvoor ik standaard cijfers gebruik zodat ik de planning en voortgang in de gaten kan houden.

Als je meer gedetailleerde informatie wilt, dan kun je het beste even op internet zoeken. Er zijn vele sites die het allemaal tot in detail uitschrijven.

 

Dagelijks bericht?

Dagelijks bericht?

Zoals je ziet, schrijf ik de laatste tijd iedere dag een bericht. Ik vind het wel moeilijk, maar je moet iets als je je site wilt vullen. 😉

Ik ben van plan om te gaan minderen. Dan kan ik hopelijk wat meer kwaliteit in de stukjes brengen. Want deze korte berichten zijn nogal hap-snap tot stand gekomen.

Ik wil nog zoveel vertellen over mijn liefde voor Agile werken, post-it’s en notitieboekjes/Filofax. Maar dan wel beter stuk. Gen losse flodders. Duidelijkheid. Structuur.

Sorry voor dit lullige stukje.

Geen inspiratie.

Mijn vorige baan

Mijn vorige baan

In juli heb ik mijn opgezegd.

Ik had nog geen nieuwe werkgever gevonden, maar ik wilde zo graag weg.

Ik kon niet meer.

Ik heb er alles aan gedaan om duidelijk te maken dat het niet goed ging. Niet met mij, met mijn teams, met de organisatie. Mijn leidinggevenden kon er niets mee. Zij zagen het niet. Dus na een jaar ploeteren ben ik ermee gestopt. Financieel gezien was het mogelijk, dus de keus was vrij snel gemaakt.

Er zitten al direct een tweetal voordelen aan de situatie.

  1. Ik slaap beter. Veel beter.
  2. Ik pieker minder. Het maakt me allemaal niet meer zoveel uit. Het staat verder van me af.

Wel jammer dat niet direct mijn rugklachten verdwenen, ik had gehoopt dat het vooral stress was wat er zat. Maar dat is het niet. Het is ook echt fysiek.

Logo – eerste voorstel

Logo – eerste voorstel

Mijn grafisch ontwerper heeft me een eerste logo gestuurd.

Veel sneller dan ik had verwacht. Ik moest een vragenlijst van haar invullen en heb er vol overgave vanalles in gezet. Van een ‘moodboard’ tot naar wie ik vernoemd ben. Ik heb echt geen idee waar zij haar associatie vandaan haalt. Het belangrijkste is dat ik heb aangegeven welk beeld ik krijg bij een online Annie. Die hardwerkende Annie, die regelt het allemaal voor je. Laat maar los en ga iets doen waar je goed in bent en wat je leuk vind. Dan klikt Annie wel een automation in elkaar, of past de puntgrootte op je website aan.

Maar nu heb ik versie 1. Het doet me denken aan een ander plaatje. Je weet wel, die vrouw die haar spierballen laat zien en waarbij de tekst ‘You can do it’ staat. Dat was ook HET plaatje waar ik aan dacht bij Online Annie. Op dat punt scoort ze. BIG TIME.

De kleuren komen ook overeen. Ik weet niet of ik daar blij mee ben, maar het zijn wel DE kleuren. Het geeft mij wel meteen die associatie met dat ene plaatje.

Het leuke is dat ik ook meteen andere visuals voor me zie, die ik op een zelfde (herkenbare) manier kan gaan delen. De huisstijl krijgt vorm. Ik wordt er blij van.

En ja, ik heb ook wat te miepen. Het rode strikje is hem denk ik nog niet helemaal. Het lijkt nu op een snorretje…

Dus nu maar vaak naar kijken, zodat ik in de loop van de week kan zeggen of het echt bij me past.

Wandelen

Wandelen

Kennen jullie dat?

Dat als je alleen gaat wandelen je een doel nodig hebt? Als ik met vriendlief ga lopen dan lopen we gewoon eenrondje. Maar als ik alleen ga wil ik een soort van doel hebben. Lopen om te lopen lukt niet.

Dus verzon ik de laatste tijd nutteloze doelen. Even op de markt kijken, even Miss Dior ruiken, enzovoorts. En dan gaan wandelen zonder portemonnee. 🙂

Het werkt prima. Ik wandel meer en koop niets!

Fajitas!

Fajitas!

Gisteren was het weer zover.

FAJITAS!!!

Luf it.

Ik maak het me niet te moeilijk, het beste -de kruidenmix- komt gewoon uit een zakje. Maar lekker dat het is!

Wat koop ik:

  • Kipfilet
  • Santa Maria TexMex fajita kruiden
  • Wraps
  • Tomaat
  • (Rode) Ui
  • Saus (tacosaus, wrapsaus, of je maakt zelf iets)
  • Wat geraspte, pittige kaas
  • Guacamole – die maak ik bijna altijd zelf:
    • Avocado
    • Ui
    • Koriander
    • Knoflook
    • Chilipeper (vers, of gedroogd)
    • Tomaat
    • Limoensap

Wat doe ik:

  • Ik maak eens de guacamole:
    • Snij en prak de avocado
    • Snipper er een uitje in
    • Snij een tomaat in stukjes (ik laat meest het hart en het natte deel er uit)
    • Snij/pers knoflook
    • Snij koriander
    • Snij de chilipeper
    • Alles bij elkaar mikken en doorroeren
    • Af maken met wat limoensap
    • Oh en wat zout
  • Daarna: snij de kip
  • Snipper de ui en doe in een bakje
  • Snij de tomaat in blokjes of plakjes en doe in een bakje
  • Bak de kipfilet
  • Tegen het einde van het bakproces mik je er wat fajitakruiden bij en zet je het vuur uit
  • Dan warm je de wraps op
  • Ondertussen zet je de saus en alle bakjes met ui, tomaat en guacamole op tafel
  • Vergeet de borden en het bestek niet!
  • Dan de warme kip in een schaal en warme wraps op een bord (afdekken met folie) en serveren maar

Zo handig dat daarna iedereen zelf zijn wraps kan maken!

Aanvullen met mais, paprika, pepers kan natuurlijk, dit was de allersimpelste versie. Het vlees hoeft ook geen kip te zijn, kan natuurlijk ook met biefstuk of gehakt, of vis. Groentes kun je trouwens ook garen en kruiden, zo creëer je een vegetarisch versie. Voor de liefhebbers nog wat zure room erbij. Je kan het zo gek maken als je wilt.

Serveren met een salade en je bent klaar.

We hebben het weleens gemaakt voor grote groepen en ja, je bent even aan het snijden maar daarna kan iedere pakken wat hij/zij wel of niet lust.

Ideaal.